Δευτέρα 17 Μαρτίου 2008

ΓΙΑ ΑΥΤΟ


ΠΕΡΙ ΗΘΙΚΩΝ ΔΙΛΗΜΑΤΩΝ

1979, Βουκουρέστι.
Ο Daana, αδελφικός φίλος , στέλεχος του PLO ,συμφοιτητής, παίρνει πρόσκληση για αποστολή αυτοκτονίας για το Ισραήλ. Απ΄το ίδιο βράδυ πολλαπλασιάζεται η κατανάλωση αλκοολ στο δωμ'ατιο μου. Το ένα βράδυ συμφωνώ μαζί του ότι, είναι 23 χρονώ , τριτοετής Ιατρικής,πρόσφατα αρραβωνιασμένος, τρελλα ερωτευμένος ( και ανέραστος ), με δίψα να τελειώσει για να βοηθήσει το λαό του σαν γιατρός, πολύ μακρια από τη λογική του αυτόχειρα εκτελεστή. Άρα είναι ολέθριο λάθος να σκοτώσει και να σκοτωθει, μια που αν ζήσει θα προσφέρει πολύ περισσότερο στην παλαιστίνη. Μόλις πάω να τα ρίξω λίγο στην ηγεσία για την επιλογή της να θυσιάσει ένα γιατρό, με κάνει του αλατιού και με βάζει στή θέση ,μου.
Την επομένη συμφωνώ και πάλι μαζί του όταν μου λέει : Και πως θα ζήσω, τρία αδέρφια μου σκότωσαν οι σιωνιστές ? Πως θα ξανακοιτάξω τη μάνα μου ? Ακόμα κι αν δεν την ξαναδώ , τα μάτια της δε θα με κυνηγάνε ? ¨εστω ΄οτι πήγα στο παρίσι όπως προτείνεις, έστησα οικογένεια, έκανα παιδιά. τι θα τους πώ ? Για μενα , τη γιαγια τους, τους νεκρούς θείους ,την καταγωγή μου?
Υπάρχει μέρος στη γή να κρυφτώ απ τις ενοχές μου ?
Επί δέκα μέρες η παλαντζα ανεβοκατέβαινε.
Μετα από δυο μήνες ήρθε αφίσσα με το πρόσωπό του και τίτλο
ΗΡΩΑΣ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ.

Αυτά εξακολουθούν να παίζονται και σήμερα.
Είμαστε πολύ τυχεροί τελικα. Αλλοι ξεχρέωσαν το αίμα που χρωστάγαμε.
Ποσοι από μας, θα άντεχαν όχι την υλοποίηση, αλλα το ψυχολογικό βάρος της απόφασης?

Τρίτη 11 Μαρτίου 2008

ΒΑΡΙΕΣΤΗΜΕΝΟΣ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΕΝΟΣ




Και πού να πάς ?

Από πασόκια και προς τα δεξιά δεν το συζητάς .Είναι λυμένο απ΄την εφηβεία.
Στις ομαδούλες που αναζητούν την ιδεολογική καθαρότητα και δεν πίνουνε μαζί σου μια μπύρα άμα δε συμφωνήσεις και στην τελευταία ανθυπολεπτομέρεια μετάβασης από τον Σοσιαλισμό στον Κομμουνισμό και στην κατάργηση του κράτους ?

Στο κόμμα ? Μα από κεί έφυγες (νομίζεις), και οι λόγοι δεν έχουν αρθεί.
Μόνο το καπέλωμα που προσπάθησε να ρίξει στο zoo, ο τέως σύντροφος μέ τα τέσσερα ποστ έκτρωμα , σου υπενθυμίζουν την απόσταση που σε χωρίζει από τις πρακτικές που και σύ εφάρμοσες μερικές δεκαετίες πίσω.
Ούτε ο καταποντισμός τους όμως θα διδάξει. Πόσοι μαζικοί φορείς βούλιαξαν έτσι.
Και να πεις ότι λέει κανένα στραβό ?
Το αντίθετο.
Σου τη σπάει όμως να μπαίνεις να διαβάσεις για κανένα πονηρό θεματάκι, και να τρως στη μάπα μεσημεριάτικα το copy paste του ριζοσπάστη.

Μια trendy επιλογή , σ΄ ένα emo κόμμα. Έτσι δεν απεκάλεσε η νεορθόδοξη και από τα νιάτα της καραδεξιά (σε χαλεπούς καιρούς ) προσφάτως ανανήψασα Λιάνα, την υποψηφιότητα Τσίπρα.
Έχει δίκιο όμως απόλυτο. Έτσι είναι. Ειλικρινά , δεν υπάρχει καλύτερη διατύπωση.

Να γελάσει λίγο τ΄αχείλι μας ρε αδερφέ.

Χωρίς να είσαι οργανωμένος, τους νοιώθεις πιο κοντά σου για ένα λόγο και μόνο .
Δεν έχουν απόλυτες λύσεις και απαντήσεις. Έχουν σαφή στόχο π.χ, την οικοδόμηση
του Σοσιαλισμού με ανθρώπινο πρόσωπο.
Κάτι σαν την απόπειρα Αλιέντε φαντάζεσαι και συμφωνείς.
Άμα τους ρωτήσεις, θα σου πούνε << το κίνημα θα μας το δείξει >>.
Δεν περπατάμε στο όνομα του λαού , τα βήματα του στηρίζουμε και οργανώνουμε. Ο ίδιος θα μας οδηγήσει στην ανατροπή του καπιταλισμού, όταν και εάν το αποφασίσει.
Ο ίδιος θα αποφασίσει πώς θα φτάσει στο σοσιαλισμό. Τι θα φήσει πισω και τι θα πάρει μαζί του.
Δουλειά μας είναι να βοηθάμε την οργάνωση των κινημάτων του.
Να τα φέρνουμε πιο κοντά , να αποκτούν σιγά- σιγά κοινά ιδεολογικά χαρακτηριστικά που να προωθούν την αριστερά.
Λίγο θολό ακούγεται.
Είναι τα αντανακλαστικά του κόμματος βλέπεις, που και τρεις δεκαετίες μετά, διαφεντεύει τις αυτοματικές αντιδράσεις σου.
Σε ζώνουνε τα φίδια. Ρε δε θές να γίνει εκτροφείο των Πασόκων νέας κοπής ? αναρωτιέσαι.
Ρε δε θές να τα βρούνε με το γιωργάκη, και να φασκελωνόμαστε ανάσκελα ?
Ευτυχώς θυμάσαι τον αγώνα του κόμματος να ενταφιάσει τη νεολαία Λαμπράκη μόλις έχασε τον έλεγχο και συνέρχεσαι. Θυμάσαι και το ρόλο τους στις αρχές της εξέγερσης του Νοέμβρη και αρχίζεις να φορτώνεις.
Από την άλλη βλέπεις ότι οι << δικοί σου >> στηρίζουνε σχεδόν άκριτα κάθε κινητοποίηση.
Από τον αγώνα για την προστασία του καβουρογαμόσαυρου, μέχρι συντεχνίες που προκειμένου να εδραιώσουν τα προκλητικά κυρίως επί χούντας <<κεκτημένα>> τους , πηδάνε όλη την κοινωνία.
( που άλλους τους ανεβάζει , κι άλλους τους κατεβάζει στα τάρταρα)
Για δε μιλάτε ρε παιδιά ?
Εδώ υπάρχουν χιλιάδες συνταξιούχοι απ΄ τα σαράντα τους.
Το θέμα είναι να βελτιώσουμε τις συνθήκες προς το καλύτερο, όλου του λαού σου λένε, όχι να χτυπήσουμε τα κεκτημένα του.
Εσύ ξέρεις όμως τη σωστή απάντηση που δε σου λένε.
Αφού θα τους σκίσει το Πασόκ και η Ν.Δ, γιατί να βγάλουμε μόνοι μας τα μάτια μας.
Άσε που θάρθουνε να μας χτυπήσουνε την πόρτα. Διαφορετικά θα βγούμε και χεσμένοι, ότι και καλά στηρίζουμε το νεοφιλελευθερισμό.
Πολιτικάντικος ελιγμός μυρίζει. Λαμογιά. Το καταπίνεις..

Απ΄ την άλλη ξέρεις τον Αλέκο. Όχι τώρα στα εύκολα. Τότε.

Μόνο στην ιδέα με το καραβάνι αλληλεγγύης να σταθείς, που απέδωσε 16.000 υιοθεσίες παιδιών από το Κοσσοβο μέχρι την Κένυα φθάνει.
Μόνο την αμέριστη υποστήριξη στους μετανάστες και τις μειονότητες να σκεφθείς φθάνει.
Σέβεσαι και αναγνωρίζεις τη δράση μιας σειράς ανθρώπων από εκεί μέσα.
Τι να πεις για τη Νάντια που σκίστηκε στο Ηράκλειο για να βγει ο Αλέκος ξημερώματα βουλευτής.
Σκέφτεσαι τις συνεργασίες τους σε δήμους κοινότητες συνδικάτα κλπ.
Δεν είναι πάντα οι καλύτερες
.Πάλι ιδεολογικές καθαρότητες ? Πάλι στην απομόνωση ? Όλοι μαζί και οι ψωριάρηδες χώρια?
Άσε την κάνει το κόμμα αυτή τη δουλειά.
Με τα πασόκια στο ίδιο πεζοδρόμιο ?
Π.. και παλικάρια γίναμε μαλλιά κουβάρια ?
Για τα μίνιμουμ. Για να μη διασπαστεί το κίνημα.
Ποιο κίνημα μωρέ.
Μόνο οι έχοντες μονιμότητα στο δημόσιο στέλνουν τα Δ.Σ, και οι υπόλοιποι ξαμολιούνται στα εξοχικά τους, άιντε να συμμετέχουν και οι κομματικές οργανώσεις του δημοσίου.
Καλά που είναι πάντα ένας κλάδος σε αναβρασμό και μαζεύει κόσμο να μη μας δουλεύουνε στις ειδήσεις. Πότε με αδιόριστους δασκάλους, πότε με συμβασιούχους, πότε με την ολυμπιακή πότε με κανένα εργοστάσιο που απέλυσε τους πάντες και δε φοβούνται πια την απόλυση.
Τι να πεις και για το φοιτητικό κίνημα. Τρεις δεκαετίες στη ΔΑΠ.
Αναστενάξανε τα κλαμπ και οι καφετέριες. Με τις απίστευτες μειοψηφίες να αγωνίζονται εις μάτην. Να καταφεύγουν και σε εντελώς αντιδημοκρατικές πρακτικές μπας και αφυπνίσουν συνειδήσεις. Κι έρχονται οι Δαπίτες, τάζουνε διορισμούς και θάβουνε τα πάντα. Αυτοί είναι η σημερινή οικονομική ελίτ. Τα αδίστακτα υποχείρια του κεφαλαίου.
Πολύ emo κόμμα ρε πού..η μου.
Γι αυτό πάθανε παράκρουση με τον Τσίπρα οι κομματικές ντουντούκες.
Είναι που δεν τον ξέρουνε βλέπεις. Είναι που δεν μπορεί να έχει λόγω ηλικίας τις αγωνιστικές περγαμηνές. Λες και λίγοι είναι αυτοί (αυτές ) που τις κάνανε τιμάρια και κυβερνητικούς θώκους.
( Αν υποψιαστώ ότι η Μαρία κι ο Μίμης , θα αρχίσουνε τώρα να γλύφουνε τον συνασπισμό, θα πάρω τα βουνά.)
Είναι που πάει και σε κανα μπαράκι βλέπεις, είναι η αισιοδοξία, είναι η σχεδόν αδιάλειπτη παρουσία στις κινητοποιήσεις, και ναι , είναι αυτό το φωτεινό πρόσωπο.
Αυτό το πρόσωπο που δε σε στέλνει για αντικαταθλιπτικά, όταν ανοίγει η πολιτική συζήτηση.
Για αυτό γίνονται οι μαζικές μετακινήσεις πληθυσμών από την πασοκίλα προς τα αριστερότερα.
Δεν είναι το πρόσωπο όμως , όσο κι αν θέλουν πολλοί εκει να το υποβιβάζουν.
Δύο πράγματα είναι.
Η (σχεδόν) συνεπέστατη στάση του συν απέναντι στα προβλήματα του τόπου, και κυρίως το αγκάλιασμα της νεολαίας.
Όχι για να μαζέψουνε βιογραφικά υποψήφιων για λοβοτομή, αλλά για να γίνει πάλι η νεολαία η κινητήρια δύναμη , μια που η εργατική τάξη, μιλάει σπαστά Ελληνικά πλέον.
Η νεολαία , με την ανατρεπτική πνοή της, με τη φρεσκάδα της , με τις γνώσεις της, με το ασυμβίβαστο με την ομορφιά της και κύρια χωρίς την παραμικρή ενοχή και ανοχή απέναντι στην δικιά μας , την εκπορνευμένη γενιά.
Ας πάρει πάλι η νεολαία το παιχνίδι, κι ας συντρίψει αν χρειαστεί και τσίπρα και συνασπισμό, κι όποιον άλλο προσπαθήσει να την ποδηγετήσει , να την εκτρέψει από τον αγώνα για ένα καλύτερο σήμερα για όλους.

Όχι άλλο αύριο. Νισάφι


Έψησα καφέ και σας περιμένω.
Ακονίστε τα μαχαιράκια σας και ορμήξτε.
Καλή σας όρεξη.
Μην περιμένετε απαντήσεις από εμένα όμως.
Για μένα το γραψα όχι για σας.
Άσε που δεν είμαι μέλος του Συν.



Πέμπτη 6 Μαρτίου 2008

Η ΗΛΕΚΤΡΑ ΣΤΗ ΛΩΡΙΔΑ ΤΗΣ ΓΑΖΑΣ


Στροβιλίζεται και διαστέλλεται ξεσπώντας.
( κάπως έτσι το λέει ο νιόνιος )

Στο δρόμο της επιστροφής μετά την παράσταση της Ηλέκτρας, ακούγοντας στο ραδιόφωνο του αυτοκινήτου τις τελευταίες εξελίξεις στο Παλαιστινιακό, κάπου μπερδεύτηκα και έκανα αναδιανομή ρόλων.
Μόνο σαν την Παλαιστίνη μπόρεσα να δω την Ηλέκτρα ,πνιγμένη απ΄το άδικο , τυφλωμένη απ το μίσος, να μην ξέρει σε πιανού τα χέρια να εμπιστευτεί τον πόνο της , μεγαλώνοντας και προφυλάσσοντας τον εκδικητή , σταλάζοντας στην ψυχή του το χρέος.
Εγκλωβισμένη κι εκείνη στις συμπληγάδες, ανήμπορη να ξεφύγει , ανυπόταχτη, πάντα πικραμένη και συχνά παραπλανημένη.
Μόνο σαν τα νιάτα της Παλαιστίνης , μπόρεσα να δω τον Ορέστη. Να προετοιμάζεται μεθοδικά με σιγουριά και με πανουργία για την μεγάλη σύγκρουση, κύρια με τον εαυτό του. Μυστικά να αποδίδει και τις σπονδές του ακόμη. Με την γνωστή ματιά που δεν αφήνει περιθώρια οπισθοχώρησης.
Με την Κλυταιμνήστρα και τον υπερατλαντικό Αίγισθο, ακριβείς και αταλάντευτους στους καταχθόνιους στόχους και στις επιλογές τους .
Η ζωή όμως δεν είναι μόνο αρχαία τραγωδία. Θέατρο του παραλόγου είναι.
Πόλεμος είναι. Μάχη κάθε στιγμή για όλα. Μάχη μέχρις εσχάτων.

UNDERGROUND




Το πλέον επικίνδυνο είναι η ψευδαίσθηση της εγρήγορσης που μας διακατέχει.



Τι διάολο μ΄έπιασε , κι έγραψα για εκείνα τα δύο περιστατικά με πολίτες των Σκοπίων ?
Είχα για άλλη μια φορά την ψευδαίσθηση ότι θα βόηθαγα να κατέβουν οι τόνοι.
Τελικά η βλακεία είναι ανίκητη και από κάποιο σημείο και μετά πρέπει να της παραδίνεσαι.
Παραθέτω το αρχικό κείμενο,την πλέον οργίλη αντίδραση ,μια ψύχραιμη γνώμη την τελική μου τοποθέτηση, και την έμμετρη προσέγγιση που πάντα δίνει την "άλλη" προοπτική.

Αρχικό κείμενο
Εν όψει συλλαλητηρίων, Ανθίμων, καρατζαφεραίων, και λοιπών δημοκρατικών δυνάμεων, θέτω για ψύχραιμη προσέγγιση δύο περιστατικά πού έτυχε να μου συμβούν.

Α) Προ μηνός σε έκθεση της Θεσσαλονίκης, συνομιλώ με αγνώστου προελεύσεως επιχειρηματία. Όλα πάνε καλά , μέχρι που ρωτώ την καταγωγή του.
Σκοπιανός, μου λέει και με κοιτάζει στα μάτια , με απάθεια.
Το προσπερνώ, χωρίς κανένα σχόλιο, οπότε επανέρχεται δηλώνοντας.
<<Το τελευταίο που με απασχολεί, είναι το όνομα. Έχω επιχειρήσεις σε όλα τα Βαλκάνια, μόνο η ελεύθερη διακίνηση, χρήματος προϊόντων και εργατικού δυναμικού με απασχολεί.>>

Το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα
Η όποια λύση δοθεί θα έχει σαν βάση μόνο αυτή την παράμετρο, εκτός από τα στρατηγικά συμφέροντα των ΗΠΑ.

Β) Προ επτά ετών, συμμετέχω σε συζήτηση με έναν δάσκαλο κοντινής πόλης των Σκοπίων. Όταν οινοπνεύματος βοηθούντος , λύνεται η γλώσσα του, ξεκινάει έναν μονόλογο.
Δεν αντιλέγω ότι η λέξη Μακεδονία , μόνο γεωγραφικά μπορεί να εννοηθεί σαν σύνολο.

Αλλού είναι το ζήτημα.
Επί Τίτο ήξερα ότι είμαι Γιουγκοσλάβος, από την επαρχία της Μακεδονίας. Κανείς δεν το αμφισβήτησε ποτέ.
Τώρα στα 42, εσύ θα δεχόσουνα,ότι όχι μόνο η χώρα σου δεν υφίσταται , αλλά ούτε η επαρχία ?
Το ξέρω ότι και μετά τα σύνορα υπάρχουν Μακεδόνες.
Δεν τους αμφισβητώ, δεν έχω άσχημα αισθήματα απέναντί τους.
Πάντα τους είχα για τους γειτόνους που έχω περισσότερα κοινά από ότι με τους αλβανικής καταγωγής για παράδειγμα.
Τότε που ήτανε φρέσκια η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας ήταν ευκολότερο για όλους μας να δοθεί λύση.
Άσε το προσωπικό υπαρξιακό μας πρόβλημα.
Έστω ότι δίδεται μια λύση που δεν περιέχει τη λέξη Μακεδονία.
Πώς θα ξαναμπούμε στις τάξεις ? Τι θα πούμε στους μαθητές , ότι διδάσκαμε ψέματα ?
Ότι η ιστορία που τους διδάξαμε , αλλάζει λόγω διπλωματικής αποτυχίας και διεθνών διενέξεων?
Στάσου ανθρώπινα κι έλα στη θέση μου.


Το άλλο μήκος κύματος

Τα ίδια ακριβώς μπορεί να αντιστραφούν με άλλους πρωταγωνιστές ..
Τι θές να πείς?? Γιατί δεν εκφράζεσαι ελέυθερα??
Δηλαδή δεν σε ενοχλεί που το Υπουργείο Μακεδονίας Θράκης λέγεται Βορείου Ελλάδας, όλως τυχαία, δεν σε ενοχλεί που σε περίπτωση αποτυχίας, πολλά από τα δικαιώματα στη χρησιμοποίηση της λέξης Μακεδονία, Μακεδονικός θα πρέπει να εγκαταλειφθούν από ελληνικής πλευράς, δεν σε ενοχλεί εν πάσι περιπτώσει που οι Σκοπιανοί χρησιμοποιούν έως καπηλεύονται την ελληνική ιστορία και σύμβολα, αλλά σε ενοχλεί τι θα πούν οι Σκοπιανοί στα παιδιά τους .. Τι με νοιάζει τι θα τους πούν, ας τους πούν ότι καταλαβαίνουν .. Η ουσία είναι μία .. Ότι το μόνο όνομα που αποδέχονται είναι "Ανεξάρτητη Δημοκρατία της Μακεδονίας" .. Δηλαδή υπάρχει και μια κατεχόμενη .. Αυτά δεν τα σχολιάζεις, αλλά είναι οι άλλοι φασίστες .. Αν όχι για λιθοβολισμό, είσαι απλά για λύπηση και απαξίωση ..

Η ψύχραιμη φωνή της shara.

Έχεις δίκιο σε όσα λες...και για να είμαστε ακριβέστεροι οι κάτοικοι της βόρειας Μακεδονίας (και ο χαρακτηρισμός είναι γεωγραφικός) χαρακτήριζαν τους εαυτούς τους Μακεδόνες (γεωγραφικά) πολύ πριν την εποχή του Τίτο! Και πώς ήταν δυνατόν να συμβαίνει το αντίθετο; Η περιοχή ΕΙΝΑΙ μακεδονία, αυτοί γεννήθηκαν και μεγάλωσαν εκεί, ΔΕΝ ήταν τούρκοι, άρα τι ήταν; Σλάβοι μακεδόνες, το αναγνώριζαν και δεν είχε τεθεί ποτέ θέμα γι' αυτό! Σλαβομακεδόνες τους χαρακτηρίζαμε ανέκαθεν εμείς οι "ελληνομακεδόνες", το δεχόμασταν και το δέχονταν χωρίς πρόβλημα! Γιατί ξαφνικά μας έπιασε ο οίστρος πως μόνο οι έλληνες έχουν δικαίωμα να λένε πως είναι μακεδόνες;
Μήπως έχει κανείς την εντύπωση πως όλοι όσοι γεννηθήκαμε -έστω και για πολλές γενιές πριν- στην περιοχή είμαστε απευθείας απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου; Δεν μπολιαστήκαμε από ξένους πληθυσμούς στα χρόνια της ρώμης, του βυζαντίου ή της τουρκοκρατίας -η οποία για όσους ΔΕΝ το ξέρουν- υπήρχε μέχρι το 1912;
Μήπως υπάρχει κανείς που ισχυρίζεται πως ΟΛΟΙ οι κρητικοί είναι απόγονοι των αρχαίων Κρητών; Μιλάμε για ελληνοπόντιους...κι όμως...πάρα πολλοί έχουν και τούρκικο αίμα στις φλέβες τους πριν την ανταλλαγή πληθυσμών, το ξέρουν (γιατί είναι κάποιος προπάππος για παράδειγμα) και το λένε! Σημαίνει κάτι αυτό;


Η τελική μου τοποθέτηση

Να πάρω θέση λοιπόν Maria _13 ? Μάλιστα, αλλά όχι ευχαρίστως.

( Δεν σου επιστρέφω τους χαρακτηρισμούς . Σου αναγνωρίζω το δικαίωμα να έχεις όποια γνώμη θέλεις, για το άτομο μου )

Δεν ξέρω αν οι θέσεις μου συμπίπτουν με τις θέσεις κομμάτων, η προσωπικοτήτων και δεν με αφορούν οι ετικέτες που θα μου προσάψετε συμπεριλαμβανομένης και αυτής του αδαούς, μια που αυτές μου τις θέσεις δεν τις υποστηρίζω επιστημονικά ή ιστορικά και κυρίως δεν διεκδικώ το αλάνθαστο.
Μία διαφορετική παράμετρο προσπάθησα να θέσω, μέσα στο κλίμα μίσους που καλλιεργείται από τους εμπόρους ψυχών και σαρκίων .


Veto στη νατοϊκή σύνοδο?
Όχι.
Άμεση αποχώρηση από τον εγκληματικό οργανισμό του ΝΑΤΟ.
Επιστροφή των στρατιωτικών μας από το Αφγανιστάν και όπου αλλού τους θέλει η πολεμική βιομηχανία του ιμπεριαλισμού. Μας φτάνει η ιστορική ντροπή του εκστρατευτικού στην Κορέα.

Η Μακεδονία είναι Ελληνική ?
Όχι.
Η Μακεδονία είναι και Ελληνική, μας ενώνει με τους γειτόνους μας δεν μας χωρίζει.

Να υπάρχει η λέξη Μακεδονία στην ονομασία του κράτους ?
Ναι
Να υπάρχει, όπως υπήρχε και στο F.Y.R.O.Macedonia.
Η διατύπωση ΣΛΑΒΟΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, που δεν μας άρεσε πριν 15 χρόνια,
θεωρώ ότι είναι από τις πλέον έντιμες.

Απεμπόληση της χρήσης του όρου Μακεδονία από τους Έλληνες ?
Οπωσδήποτε όχι. Αν και κατόπιν εντολής, των αφεντικών θα υποχωρήσουν και εκεί.
Προφανώς και δεν με ενδιαφέρουν οι εμπορικές επωνυμίες μακεδονικών χαλβάδων, κρασιών κλπ. (Περισσότερο με ενδιαφέρει το δικαίωμα συνοριακών
<< Ελληνικών >> επιχειρήσεων και συνεταιρισμών, να εισάγουν έως 50 Βούλγαρους το πρωί για δουλεία( σωστά είναι ο τόνος) και να τους επενεξαγάγουν το βράδυ. Ξέρετε ποιες , απ αυτές που επιδοτήθηκαν 300% για να προσφέρουν νέες θέσεις εργασίας.)
Είμαι βλέπεις Διεθνιστής Έλληνας.

Εάν οι κυβερνήσεις τους προβάλουν αξιώσεις εις βάρος της ελληνικής επικράτειας ?
Η διπλωματία έχει πολλά εργαλεία.
- Καταγγελίες στα διεθνή φόρα . ( άσκοπες κυρίως )
- Υποβάθμιση της διπλωματικής αποστολής.
- Παρεμπόδιση οικονομικών συναλλαγών.
( Μην ανησυχείς για τις Ελληνικές επιχειρήσεις, θα παραμείνουν μέσω θυγατρικών που ήδη έχουν σε άλλες βαλκανικές χώρες. Η μήπως πιστεύεις ότι υπάρχει επαναπατρισμός των κερδών που εκεί προκύπτουν ?)
- Διακοπή διπλωματικών, οικονομικών και εμπορικών σχέσεων σε μια τακτή χρονική περίοδο κλιμάκωσης.

Για την ακραία περίπτωση που έχει μείνει απούλητος εξοπλισμός σε αμερικανικές αποθήκες, και γίνει παραβίαση στο χωραφάκι μας από τίποτα σαλεμένους UCKδες, πάλι μην ανησυχείς.
Θυμήσου τους Ακροναυπλιώτες κομμουνιστές το ΄40.
Όλοι (σχεδόν) οι Έλληνες , θα κάνουν το χρέος τους.

Ευχαριστώ


Κυριακή 2 Μαρτίου 2008

LA COMMUNE



Ήμουν κι εγώ εκεί.

Η, τουλάχιστο έτσι νόμισα, παρακολουθώντας επί έξι ώρες το La Commune, χθες βράδυ.
Νόμισα ότι ήμουν στο ενδέκατο διαμέρισμα του Παρισιού το 1871.
Συμμετείχα στις ατελείωτες διασκέψεις, στις λήψεις αποφάσεων ,στις κινητοποιήσεις,
στις μάχες, αλλά κυρίως στις αντιπαραθέσεις απόψεων και πρακτικών στους δρόμους.
Το ίδιο ψευτο- ντοκυμαντερίστικο στύλ, του Watkins ,που σε βάζει όμως διαδραστικά μέσα στο πετσί του ρόλου σου όχι σαν θεατή, αλλά σαν μέλους της κομμούνας.
Διαρκώς , προσπαθείς να πάρεις τον λόγο, να βοηθήσεις , να αντιπαρατεθείς<, να πολεμήσεις. Με συνεχή χρονικά μπρος πίσω όπου τελικά αποδέχεσαι ότι δεν έχει σημασία , αν εσύ πήγες στην εποχή της κομμούνας , ή αυτή ήρθε στο σήμερα και κυρίως στο αύριο. Καταλυτική κριτική στα προβλήματα χτισίματος του σοσιαλισμού στις χειρότερες ίσως ιστορικές συγκυρίες, εμπειρία που δυστυχώς δεν αξιοποιήθηκε, με τα γνωστά αποτελέσματα. Μεθυστική απεικόνιση των επαναστατικών διαδικασιών στη λήψη αποφάσεων, και των θεσμών που ξεκίναγαν να υλοποιούνται, με τον εχθρό ακόμα και εντός των πυλών. Μέσα από τη δράση τόσο της << κρατικής τηλεόρασης>>όσο και του<<canal La Commune>>,
για μια ακόμη φορά βγαίνει ό παραπλανητικός και υποτελής (ακόμα και στην κομμούνα ) ρόλος των μέσων μαζικής ενημέρωσης.
Με σαφή στράτευση στο να συνεχιστεί η πάλη σε όλα τα μέτωπα, αξιοποιώντας όλα τα μέσα που διαθέτει και ο αντίπαλος.
Νομίζω ότι, οι καμιά διακοσαριά που χθες βράδυ αποφάσισαν να <<συμμετέχουν>> για έξι ώρες στην Παρισινή κομμούνα,βγήκαν διαφορετικοί άνθρωποι από την αίθουσα.

Παρασκευή 29 Φεβρουαρίου 2008

Punishment park


Τυχαία είδα την ανακοίνωση του red partizan στις τέχνες, για το
PUNISHMENT PARK του PETER WATKINS.
Το είδα χθες βράδυ .
Δεν είναι το γεγονός ότι αφαιρεί ( με κάμερα/λεπίδι ) τό προ πολλού απολεσθέν φύλλο συκής, του ιμπεριαλισμού.
Δεν είναι το γεγονός ότι με τους διαλόγους/γροθιές, ξεβρακώνει την υποκρισία του φιλελευθερισμού, της αστικής δημοκρατίας και της νομιμοφροσύνης των ευτυχισμένων (εις βάρος των άλλων) πιθηκοειδών.
Δεν είναι καν το γεγονός, ότι αποτελεί απόλυτη πρόβλεψη ( εδώ και 36 χρόνια )του τι αντιμετωπίζει και τι θα αντιμετωπίσει σε μεγαλύτερη έκταση η ανθρώπινη φυλή και οι λαοί που δεν προσκυνούν συλλήβδην.
Δίκαια στέκεται δίπλα στο Metropolis και άλλα αριστουργήματα.

Είναι το ότι επίκαιρα μας προειδοποιεί, για το μεγαλύτερο Γκουαντάναμο που βρίσκεται στη γειτονιά μας. Στα σύνορα Κοσσόβου-Σκοπίων .
( για να μην ξεχνιόμαστε απ την επικαιρότητα και το σκηνικό που μας στήνουν ντόρες, UCK, και ΝΑΤΟ ).

Είναι κυρίως, ότι σε ξαναμπολιάζει με το σωστό βλέμμα , αν μη τι άλλο.

Πέμπτη 28 Φεβρουαρίου 2008


Πάλι με τον Μίκη λυσσάνε !!



Μα πόσο δύσκολο είναι πια να γίνει αντιληπτό,
ότι στην αριστερά που ανήκει εκείνος,
ανήκουν όχι μόνον όλοι οι Έλληνες,
αλλά και όλοι οι κάτοικοι του πλανήτη,
και τα βουνά κι οι θάλασσες ,
και τα λουλούδια κι οι αγέρηδες ?



Μιλώ για τα τελευταία σαλπίσματα των νικημένων στρατιωτών
Για τα τελευταία κουρέλια από τα γιορτινά μας φορέματα
Για τα παιδιά μας που πουλάν τσιγάρα στους διαβάτες
Μιλώ για τα λουλούδια που μαραθήκανε στους τάφους και τα σαπίζει η βροχή
Για τα σπίτια που χάσκουνε δίχως παράθυρα σαν κρανία ξεδοντιασμένα
Για τα κορίτσια που ζητιανεύουν δείχνοντας στα στήθια τις πληγές τους
Μιλώ για τις ξυπόλυτες μάνες που σέρνονται στα χαλάσματα
Για τις φλεγόμενες πόλεις τα σωριασμένα κουφάρια στους δρόμους
τους μαστροπούς ποιητές που σέρνονται τις νύχτες στα κατώφλια
Μιλώ για τις ατέλειωτες νύχτες όταν το φως λιγοστεύει τα ξημερώματα
Για τα φορτωμένα καμιόνια και τους βηματισμούς στις υγρές πλάκες
Για τα προαύλια των φυλακών και το δάκρυ των μελλοθανάτων

Μα πιο πολύ μιλώ για τους ψαράδες
Π’ αφήσανε τα δίχτυα τους και πήρανε τα βήματα Του
Κι όταν Αυτός κουράστηκε αυτοί δεν ξαποστάσαν
Κι όταν Αυτός τους πρόδωσε αυτοί δεν αρνηθήκαν
Κι όταν Αυτός δοξάστηκε αυτοί στρέψαν τα μάτια
Κι οι σύντροφοι τους φτύνανε και τους σταυρώναν
Κι αυτοί γαλήνιοι το δρόμο παίρνουνε π’ άκρη δεν έχει
Χωρίς το βλέμμα τους να σκοτεινιάσει ή να λυγίσει

Όρθιοι και μόνοι μες στη φοβερή ερημία του πλήθους.

Ας είναι καλά η constance που έκατσε, το αντέγραψε
και το ανέβασε, αντί άλλης απάντησης.